zondag 10 juli 2011

We reden vanavond naar huis,
een vroegezomeravond,
in westelijke richting.

Het was lichtbewolkt.
Een dunne wolkenlaag boven ons,
helder aan de horizon.
Een deksel die iets
van de pan wordt getild.

In de wolkenlaag zat een gat
waar de zon doorheen scheen.
Brede banen licht waaierden uit onder de opening,
want het gat waar het licht door schijnt
gedraagt zich als de lichtbron zelf.

In gedachten,
met mijn ogen,
volgde ik de lichtbanen terug,
convergerend naar de oorsprong,
en het scheen me toe dat de zon vlak boven de wolken hing.

Bijna voor het grijpen.

Later zag ik enkele
vluchten heteluchtballonnen
in de lucht hangen
als kaalgegeten druiventrossen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten