Wat jullie misschien al weten is dat het Vaticaan een grote, wereldwijde researchorganisatie heeft. Ja, de Kerk doet aan wetenschappelijk onderzoek. Het doel: wetenschappelijk bewijs aandragen voor de katholieke doctrine.
Soms worden daar serieuze resultaten mee behaald. Maar ook, echter, worden die onderzoeken en resultaten op de Index gezet. Onder het vloerkleed geveegd. Verborgen. Geheim gehouden. In de doofpot gestopt.
Zo ook een onderzoeksresultaat uit 2015 van een groep (katholieke) Boliviaanse wetenschappers. Recent is dit geheim gehouden onderzoek toch aan het licht gekomen. Sabotage? Per ongeluk? Hack? We weten het niet.
We weten wel dat het onderzoek ten doel had te bewijzen dat de hemel en de ziel werkelijk, objectief bestaan. En daarin slaagde.
De juiste, wetenschappelijke beschrijving is nogal technisch, maar in populair-wetenschappelijke termen: de hemel is een bestaansvlak op een hoger energieniveau. (Nee, niet een andere dimensie, dat is quatsch of zelfs ketterij.)
De onderzoekers ontwikkelden instrumenten waarme ze dit bestaansniveau — de hemel — ondubbelzinnig konden aantonen. Ze ontdekten daarmee ook dat dit bestaansniveau bewoond werd; door wezens die ze gemakshalve engelen noemden. Diezelfde instrumenten detecteerden ook onweerlegbaar een element van dit hogere energieniveau bij ons, sterfelijke mensen. Dit element — de ziel — verlaat het menselijk lichaam bij de dood en stijgt op naar het hogere bestaansniveau / de hemel.
(Er zijn, om dit laatste te bewijzen, wel wat onethische experimenten uitgevoerd. Het nauwkeurig wegen van stervenden, bijvoobeeld, om te bepalen of iets het stoffelijk lichaam verlaat als de dood intreedt. Maar dat terzijde; de Kerk heeft wel meer onethische zaken onder de mantel der minderjarige liefde bedekt.)
Waarom dan de doofpotbehandeling door het Vaticaan van dit fantastische resultaat? Ze kregen toch precies wat ze wilden vinden?
Dat zal ik je vertellen.
De wetenschappers testten vele mensen op het hebben van de ziel. Het bleek dat alle volwassenen die hebben, en alle kinderen vanaf de leeftijd van ongeveer drie jaar. Maar jongere kinderen hebben hem vaak niet, en pasgeborenen nooit. De ziel verschijnt pas ergens tussen het eerste en derde levensjaar.
Met het intensief monitoren van een aantal zeer jonge kinderen gedurende een periode van een jaar, slaagden de onderzoekers erin om in drie gevallen precies het moment vast te leggen dat het kind een ziel kreeg. In alle drie gevallen bleek het kind op dat moment bezocht te worden door een wezen van het hogere bestaansniveau — een "engel" uit de "hemel" — die de "ziel" meebracht en aan het kind hechtte.
Hierom houdt het Vaticaan de ontdekking geheim. De ziel is niet jou die na je dood ten hemel opstijgt; het is een parasiet, een larve van een "engel" die als een sluipwesp zijn jong in jou laat groeien.
