Vogels (4)

Ik zweeg lang, te lang misschien
maar wou je niet verschrikken
Nu heeft een ander je gezien
en je weten te verstrikken

Je bent te vrij, te vief, te mooi
voor een vogel in een kooi

Vogels (3)

Duiven tortelen
vóór ons. Ik open mijn mond
en bijt op mijn tong.

Vogels (2)

Als een zwerm spreeuwen
kwetterend en krioelend
Mijn hoofd vol van jou

Vogels (1)

De zon is terug
door de vogels vergezeld
en elk zingt jouw naam

Schilderij van Allemaaldingen

Poëzie

Wat is poëzie? vroeg ze. Hij
zweeg een wijl. Toen:
Het is net proza, maar kort-
ademiger.

Onweer

"Monsters onder het bed bestaan. En ze eten per jaar honderden kinderen."

Bouw het zelf

1 mol aan DUPLO-steentjes volstaat om de Maan op ware grootte na te bouwen.