Fata Morgana

Ze kwamen weer bij elkaar precies twaalf maanden na de vorige keer. Natuurlijk waren twaalf maanden nu hetzelfde als twaalf dagen, en waren twaalf maanden niet meer een jaar, maar er was niemand die dat wat kon schelen.

Ik gooi de steentjes uit mijn schoenen
plak een pleister op mijn blaar
vergeet alles van mijn route
dat ik verder ga.

Nest

Een onneembaar fort had ik gemaakt
van mijn huis, dat niemand kon verlaten
Mijn hart! Hoe ben ik je kwijtgeraakt!

Over jou heeft niemand zo gewaakt
als ik. Ik hield je weg van hen die haatten
Een onneembaar fort had ik gemaakt

Ach mijn lief, voor mij ben jij volmaakt
Je maakt me compleet, en vulde gaten
in mijn hart. Hoe ben ik je kwijtgeraakt?

Onze toekomst had ik niet verzaakt
Ik had plannen, zekerheid en baten
Een onneembaar fort had ik gemaakt

Je hebt menig nacht met mij doorwaakt
suste eenzaamheid en angst die vraten
aan mijn hart. Hoe ben ik je kwijtgeraakt?

Uiteindelijk heb je de pogingen gestaakt
dat ik je tot mijn diepste toe zou laten
Een onneembaar fort had ik gemaakt
van mijn hart. Zó ben ik je kwijtgeraakt.

Avondje uit met de boys

Laatst in een club met mooie wijven
zat ik vooraan, een goede stek
Ik keek links en rechts naar blote lijven
en had haast meteen een stijve
nek.

Zonder titel

Zonder proeven knaag ik aan de dagen
met de lange tanden van de eenzaamheid.
Mijn honger is geweest. Ik zal niet klagen
maar voor mij duurt het te lang, mijn tijd.

Over bergen en waar ze te zetten