Vandaag vond ik in een oud schrift
een brief die jij ooit pende
Jij was een lief die ik toen kende
maar later raakten we op drift
Die pijn — ik dácht dat het wel wende
Nu ben ik als de dood ervoor
dat als ik later ouder ben
me herinner al wat ik verloor
(Quoth the Raven: Nevermore)
— Ik hoop, ik ben dan al dement
Ik zou de sterren voor je plukken
als ik dat kon
Misschien dat het zou kunnen lukken
uit een ballon
Maar als je nu even wilt bukken
dan kom ik achterom
Binnenkort ondersteunt blogspot niet meer het automatisch versturen van e-mails voor nieuwe posts. Als je nu mails ontvangt van dit blog en graag op de hoogte gehouden wilt blijven worden, geef me een seintje op je jouw bekende kanalen of mail gerijmd at gmail.com. (Let op: zonder on.)
We dronken whisky met zijn twee
en werden zat als bavianen
Toen ging ik, maar je kwam niet mee
Nu drink ik bittergroene thee
en schrei mijn hete tranen
Ik zag vandaag een spinnetje
Een spinnetje in zijn web
Ik vroeg aan dat klein spinnetje
'Hoe weef je toch zo'n web?'
Het krabde aan zijn kinnetje
en toonde een beginnetje
Nu werk ik aan mijn web
als val voor een vriendinnetje
Een vriendinnetje voor de heb
Met een omweg moeten denken
rond de gaten in mijn hoofd
Gedachten die maar blijven zwenken
geen aandacht aan mijn wenken schenken
Mijn focus die is uitgedoofd
Vermoeidheid ligt als zware deken
over alles wat ik denk en doe
Van wakker zijn kun je niet spreken
maar slapen lukt niet, is gebleken
Daarvoor ben ik óók te moe