Ik wenste, ik vind eens een fles
en daarin verblijft dan een geest
Mag ik drie wensen? vraag ik bedeesd
Hij zegt: Je kent het proces
Honger verdwijnt bij de eerste
(Je kunt 'm niet beter besteden)
Vrede breekt uit bij de tweede
Want oorlogen haat ik ten zeerste
Wens nummer drie is er één
voor jou; dat alles weer goedkomen zou
en al je ellende verdween
Maar stel dat die wensen, heel flauw
bestemd zijn voor mijzelf alleen
Natuurlijk: Dan wens ik slechts jou
Wordfeud duurde wel twee jaar
voor ik ophield het te spelen
Met Wordle was ik ook snel klaar
Alleen jij gaat nooit vervelen
Als ik slaap hoef ik geen seks
en hoef ik niet aan geld te komen
Geen monsters (zéker niet mijn ex)
Maar van jou wil ik wel dromen
Netflix heb ik wel gezien
De Nachtwacht zijn maar oude lijken
Pornhub heeft een saai stramien
Slechts naar jou blijf ik steeds kijken
De mosselman laat ik met rust
Geheimen? Daarvoor mis ik de antenne
Filosofisch blijf ik onbewust
Maar jou, jou wil ik kennen
Ik val op veel te zware meiden
en soms ga ik ermee van bil
Als zij bij voorkeur boven wil
dan heb ik onderliggend lijden
Mijn muze is niet in de buurt
dus mijn rijmen gaat niet fijn
Dit versje wringt en schuurt
kreunt met schorre stem van pijn
Want mijn muze is ver weg
Zo lang al. En het duurt.
Geen geluk hier, louter pech
en een leven dat verzuurt
Hoop heb ik niet, geen grein
Ach, had ik simpelweg
mijn muze maar ommuurd
dan zou ze hier nog bij me zijn
en had ik deze lijdensweg
haar te missen, niet verduurd
Ik heb rusteloze benen
Ja, ze trappelen wat af
Daarbij stoot ik steeds mijn tenen
Man, het voelt echt als een straf
Ik heb erg onrustige gedachten
Schieten alle kanten op
Houden me wakker, alle nachten
Leiden uiteraard tot nop
Ook mijn hart dat wil niet rusten
Vraagt met elke slag naar jou
en waarom we nog niet kusten
Durf ik niet. Wat moet ik nou?
Vandaag vond ik in een oud schrift
een brief die jij ooit pende
Jij was een lief die ik toen kende
maar later raakten we op drift
Die pijn — ik dácht dat het wel wende
Nu ben ik als de dood ervoor
dat als ik later ouder ben
me herinner al wat ik verloor
(Quoth the Raven: Nevermore)
— Ik hoop, ik ben dan al dement
Ik zou de sterren voor je plukken
als ik dat kon
Misschien dat het zou kunnen lukken
uit een ballon
Maar als je nu even wilt bukken
dan kom ik achterom