Buurtbende - Dennis

Mijn jeugd kende een aantal akelige, traumatische gebeurtenissen. Ik heb geprobeerd die van me af te schrijven, maar ik was vergeten over Dennis. Arme Dennis. Hier zijn verhaal.

Gestrand

"Excellentie,

Soms

Soms wil ik te veel
zeggen. Niet mijn hele hart
past in een haiku

Als ik naar de sterren kijk, zie ik je ogen
en als ik in een perzik bijt, proef ik je mond
Oh en die perzik doet me, ongelogen
heel erg denken aan je kont

Dat ontaardde al snel

Je bent zo mooi, zo mooi vind ik
Je ogen, mond, vooral je lach
verlicht mijn hart als heldere dag
en je lijf zorgt voor tintels in mijn pik

Encore

Als mijn longen barsten en mijn lijf uit zichzelf probeert adem te halen weet ik dat het afgelopen is. Het water stokt in mijn keel, mijn longen blijven worstelen. Doodsnood. Haast opgelucht voel ik mijn bewustzijn wegglippen.

Donker. Dan verschijnt een flauw verlicht filmdoek.

Naast me zit een gedaante in een zwarte mantel. Het bleke gezicht in de kap draait opzij.

“Nog niet afgelopen”, fluistert ze. “Je leven trekt nog eens aan je geestesoog voorbij.”

Ik kijk de film van mijn leven. Kindertijd, eerste kus, mislukte carrière, de verlating... De sprong in het koude water. Ik dobber nog even voor ik zink.

De laatste scène: met het meisje in de filmzaal van mijn leven. Ze fluistert: “Nog niet afgelopen.”

Encore.

Geschreven voor en eerder gepubliceerd op 120w.

Droomland

Er is een land, het is niet ver
geen millimeter hiervandaan
Sluit je ogen en dan ben je er
achter je oogleden. Zullen we gaan?

Het is er zacht en fijn en warm
Er is zonneschijn en vogelzang
We lopen samen arm in arm
of zitten innig wang aan wang

Anderen zijn slechts figurant
In dit land gaat het om ons twee
Er zijn geen tranen of trammelant
Kom, ik neem je daarnaar mee

We zullen er steeds samen zijn
en kussen zolang de adem reikt
We dansen, praten, maken gein
en vrijen alsof er niemand kijkt

Dit is ons land. En elke keer
als ons oog zich sluit, hetzij
knippert, zijn wij daar weer
Ook in de slaap - of de laatste keer
dat ze toegaan. Dan blijven wij.