Intensive Care

Ik val op veel te zware meiden
en soms ga ik ermee van bil
Als zij bij voorkeur boven wil
dan heb ik onderliggend lijden

Uitgekuurd

Mijn muze is niet in de buurt
dus mijn rijmen gaat niet fijn
Dit versje wringt en schuurt
kreunt met schorre stem van pijn

Want mijn muze is ver weg
Zo lang al. En het duurt.
Geen geluk hier, louter pech
en een leven dat verzuurt

Hoop heb ik niet, geen grein
Ach, had ik simpelweg
mijn muze maar ommuurd

dan zou ze hier nog bij me zijn
en had ik deze lijdensweg
haar te missen, niet verduurd

Roestvrij

Ik heb rusteloze benen
Ja, ze trappelen wat af
Daarbij stoot ik steeds mijn tenen
Man, het voelt echt als een straf

Ik heb erg onrustige gedachten
Schieten alle kanten op
Houden me wakker, alle nachten
Leiden uiteraard tot nop

Ook mijn hart dat wil niet rusten
Vraagt met elke slag naar jou
en waarom we nog niet kusten

Durf ik niet. Wat moet ik nou?

Overpeinzingen bij het opruimen van oude papieren

Vandaag vond ik in een oud schrift
een brief die jij ooit pende
Jij was een lief die ik toen kende
maar later raakten we op drift
Die pijn — ik dácht dat het wel wende

Nu ben ik als de dood ervoor
dat als ik later ouder ben
me herinner al wat ik verloor
(Quoth the Raven: Nevermore)
— Ik hoop, ik ben dan al dement

Ster

Ik zou de sterren voor je plukken
          als ik dat kon
Misschien dat het zou kunnen lukken
          uit een ballon
          
Maar als je nu even wilt bukken
          dan kom ik achterom

Huishoudelijke mededeling voor de e-mail subscribers

Binnenkort ondersteunt blogspot niet meer het automatisch versturen van e-mails voor nieuwe posts. Als je nu mails ontvangt van dit blog en graag op de hoogte gehouden wilt blijven worden, geef me een seintje op je jouw bekende kanalen of mail gerijmd at gmail.com. (Let op: zonder on.)

De Nieuwe Mens